Tarihsel evrimi çerçevesinde, soy bağları üzerinden yaşam bulmaya çalışan aile örgütleme şeklinin en kaba tanımlaması demek yanlış olmayacak herhalde aşiret için,
Arapça kökenli olan aşiret kelimesi daha çok doğu toplumlarında örgütlemesini gerçekleştirmiş ve günümüze kadar çeşitli şekillerle geleneğini sürdürmüş sosyal teşkilatlanmadır.
Akrabalık bağları üzerine kurulu bu ilişki ağında, zaman zaman ırk birliği, din birliği gibi örgütlenme modellerinde de hayat bulmuştur.
Tarihsel gelişimi ağalık-beylik, şeyh-molla, toprak ağası temelli örgütlenme biçimi şeklinde yaşam bulan aşiretçilik, günümüzde bu temelden bir hayli uzak denecek bir noktaya gelmiştir.
Eskiden aşiretlerin aile meclis kararları kanun hükmünde sayılır ve tüm mensuplar bu çerçevede hayat bulurdu. Kız alıp verme, kan davası, baskı, zulüm, üstünlük kurma gibi sosyolojik travma yaratan durumların şekil aldığı aşiretçilik yapısı günümüzde bu temelden bir hayli uzak, sadece soy bağları üzerinden şekil bulan sosyal bir örgütlenme biçimidir. Medeni kuralların temel alındığı sosyal örgütlenme şekline dönüşmüştür.
Yaşamın bir çok alanında geçerliliğini yitiren aşiretçilik modeli, seçimden seçime sık olarak zikredilerek, rant tabanlı siyasi partilerin oy avcılığı için kullandığı bir argümana bürünmüş duruma geldi.
Diğer siyasal oluşumların aksine, BDP'nin aşiretlere, aşiret modellerine bakışı hepinizin malumu. Bir zamanlar Kürt toplumunda gangren haline gelen en büyük travmatik yapılanma olan aşiret örgütlemeleri BDP'nin tabi olduğu siyasal kültürün vermiş olduğu mücadele neticesinde toplumdaki baskı kimliğini yitirmiş ve medeni kurallara tabi sosyal örgütlenme haline dönüşmüştür.
Bu gün BDP'nin aşiretlere bakışı da, aşiretlerin toplumsal gerçekliğinden ibarettir.
Aşiretlerin toplumsal gerçeklikleri inkâr edilemez bir durum olsa da topluma yön verme rollerinin kalmadığı da bir o kadar kabul gören bir durumdur.
Aşiret terbiyesi, sosyolojik temelde ağa-bey, molla-şeyh ekseninden ziyade toplumsal kurallarla dizayn edilmektedir.
Kürt coğrafyasında siyaset yapan partilerin aşiretlere bakış açısı ve aşiretler üzerinden örgütleme biçimi ele alındığında, sadece BDP'nin aşiretleri sosyal teşkilatlanma olarak algıladığı ve kaba töre kavramından sıyırarak kabul ettiği göze çarpmaktadır. Diğer siyasi yapıların tamamı ağalık-beylik ekseninde toplumu medeni yapıdan uzak, kör kaba yöntemlerle baskı altına alarak yönlendirmek istemektedir.
Diğer siyasi yapıların feodal düzeydeki yaklaşımları çokta gerçekle bağdaşır bir düzeyde değil.
Bu gün Kürtlerin aşiretçiliğe bakışı, kan davası, töre cinayeti, toprak ağalığından ziyade iyi niyetli akraba ilişkilerinden öte bir durum değildir.
Kürtlerdeki kaba aşiret mantığı yıkılmış ve yerini özgür birey olma bilinci almıştır.
