SOMA'DAN ROBOSKİ'YE
Somadaki elim olay iş kazasından ziyade katliam,
İşçi katliamı
Üç gündür sadece sayı sayıyoruz
Bir türlü sonu gelmeyen lanet sayıları ha bire saymakta herkes
Türkiye, iş kollarında meydana gelen katliamlarıyla cehenneme dönmüş durumda,
Çarpık politikalar,
Daha çok rant,
Daha çok patron,
Daha çok taşeron,
Daha çok ucuz iş gücü, işçi
Her şey daha çok ucuz üretimle daha çok para için,
Bu kirli ağın tek sorumlusu da sarı sendikalardır,
Örgütlemeden ve işçi haklarından yoksun, sırtı sıvazlı, her döneme ayak uydurabilen, muhafazakârla camiden camiye, sosyal demokratla törenden, balodan, sahilden sahile, milliyetçilerle tek vatandan tek dile koşan bu ensesi kalınlardır tek sorumlu.
Bu sarı sendikalar, sendika kavramına ters bir yapılanmadır. Patron yanlısı bu sendikal hareketler "biz hükümetimizden ve işverenimizden memnunuz. Onların ayağı taşa değmesin" mantığındadır.
Peki, kardeşim niye sendikasın;
Tabi sen olmazsan, patronun canını sıkanlar olacak,
Çarpıklığa yükselen sesleri kim kesecek sen olmazsan,
Sen yalakalık yapacaksın ki onlar her istediklerini kabul ettirsinler.
Bu gün sendikalar örgütlü bir şekilde dikilebilseydi bu katil düzenin karşısına belki de SOMA katliamı olmayacaktı. Bu katliamın baş mimarı SARI SENDİKACILIKTIR.
Sarı Sendikacılar olmasaydı, para babaları bu kadar rahat, hükümetler bu kadar pervasız, devlet bu kadar rakam sevdalısı olmazdı.
Sarı sendikacılık eşittir padişahım çok yaşa
Genç nüfusu fazla olan bir ülkeyiz. Maalesef işçi sadece rakamdan, kelleden ibarettir. Akıp giden siyasal gözyaşları işin sadece tuzu biberidir.
1862 İngiltere, 1906 Fransa, 1907 ABD, 1960 Çin
Bu ülkelerde neredeyse 100 yıl önce olmuş olaylarla kıyasa gitmek de, suçüstü yakalanmış hırsızın geçerken uğradıydım, bakıp çıkacaktım demesinden farksızdır.
Hiçbir iş kolunun kaderinde ölüm olmamalı,
Kömür kokulu ekmelere kan bulaşmamalıydı,
Sedye kirlenmesin diye çizmesini çıkartmak isteyen emekçinin kaderi olmamalıydı sönen ışıklarla gelen ölüm.
Hiçbir tedbir almadan her şeyi takdire terk etmek olmamalıydı emekçinin kaderi,
Yazının başlığında roboski dedim,
Neden mi?
Çünkü iki olayın özünde de bir lokma ekmek var,
İkisinin de ölümü fukaralıktan,
Sosyal medyada herkes SOMA için hüznünü haykırmış.
SOMA hepimizin içini yaktı kuşkusuz,
SOMA hepimizindir,
SOMA da ölen kardeşlerimizin acısı ortak acımızdır,
Ama
Keşke acılarımızı dile getirirken, devlet ne der diye düşünmesek,
Keşke sırf acı olduğu için üzülebilsek,
Keşke, bu olaya üzülmekte sakınca yok üzülebilirsiniz dedikleri için olmasa gözyaşlarımız,
Keşke ölenin etnik kimliği sorgulanmadan, coğrafyasına bakılmadan sırf insan olduğu için gözyaşları dökülse,
Dün ROBOSKİ bu gün SOMA,
İkisi de büyük yara,
İkisi de devasa dram
